حلقه ازدواج از کجا آمده است؟

اولین نشان از این حلقه جادویی در مصر باستان پیدا شده است. زوج های مصری با بدست نمودن حلقه قسم می خوردند که تا آخرین روز زندگی در شادی و غم با هم میباشند. مصریان بر این باور بودند که اگر حلقه را به انگشت وسطی دست چپ کنند جرقه عشق را تا آخر عمر نگه میدارند. این سنت تا به امروز در مردم شرق حفظ شده است.

در ایران باستان حلقه نه تنها در هنگام ازدواج بلکه در تمام پیمان‌ها نماد وفاداری و استواری در عهد بود این حلقه های عموما در دست پرفته میشد و شبیه به حلقه های امروزی نبود. در قرن‌های ۱۵ و ۱۶ ایتالیایی‌ها از حلقه ازدواج استفاده می‌کردند که عمدتا از جنس نقره بوده و با مینای سیاه مینا کاری می شد. اروپاییان قرون وسطی نیز از الماس برای حلقه ازدواج استفاده می‌کردند و قدرت آن را حافظ پیمان ازدواج می‌دانستند. دهقانان ایرلندی نیز بر این عقیده بودند که ازدواج بدون حلقه ای از جنس طلا قانونی و مشروع نیست.

 

در ایسلند که نامزدی و ازدواج هر دو به وسیله پول پذیرفته می‌شد، حلقه کمتر ضروری به نظر می‌رسید چرا که انتظار می‌رفت دختر هدایای خود را نقدی دریافت کند. با این حال حلقه در این کشور استفاده می‌شد، اما به سختی حلقه انگشت نام می‌گرفت چرا که به اشکال مختلف از استخوان، سنگ، کهربای سیاه، طلا و نقره ساخته می شد و گاهی اوقات به حدی پهن بود که اجازه نمی داد دست از آن عبور کند. در اسکاندیناوی هم رسمی بود که برخی از زنان از سه حلقه استفاده می‌کنند. یکی برای نامزدی، یکی برای ازدواج و دیگری برای مادری.nعروس‌های یهودی نیز حلقه ی ازدواج را در انگشت سبابه می‌انداختند، این امر به برخی آموزه های تورات اشاره دارد.

تا میانه قرن ۲۰ بیشتر زنان بودند که حلقه در دست می‌کردند که شاید یادآور روزهایی بود که زنان جزیی از املاک و دارایی‌های همسر بودند. بعد از جنگ جهانی دوم، بسیاری از مردان با جدایی‌های طولانی مدت از همسران خود مواجه شدند و از آن زمان آنها نیز شروع به استفاده از حلقه به عنوان نشانه‌ای از تاهل خود کردند و آنچه موجب می شود همواره به یاد همسران خود باشند.

 

دسته بندی: تاریخچه

مکان های برتر